به گزارش خبرنگار پایگاه خبری مینودرآنلاین، مسئله کودکان خیابانی در جهان و ایرانی یکی از اسفناکترین واقعیتهایی است که کمتر مورد توجه و دقت قرارگرفته و تا زمانی که فقر، ناآگاهی و نابرابری وجود داشته باشد همچنان با این موضوع روبه رو خواهیم بود.
از این رو ساماندهی و حمایت از کودکان در شرایط دشوار از جمله وظایف اصلی دولتها به شمار میرود؛ چرا که نجات حتی یک کودک و نوجوان در زمان حال از مبتلا شدن به آسیبهای اجتماعی به نجات دهها نفر در آینده منجر خواهد شد.
اینها جملههایی بود، زهرا غلامرضایی، مدیرکل بهزیستی استان قزوین، صحبتهای خود درباره روز جهانی مبارزه با کار کودکان را با آنها آغاز کرد و بعد هم به بیان برنامههای بهزیستی برای ساماندهی به این حوزه اشاره کرد.
طرح پذیرش، تشخیص و جایگزینی کودکان خیابانی در سراسر کشور در قالب مرکزهای دولتی، شبانه روزی و رایگان زیر مجموعه بهزیستی از سال ۱۳۷۸ کلید خورده است که این مرکز در شهرستان قزوین هم در همان سال شکل گرفته است.
از سالهای بعد از آن، برنامههای حمایتی و ساماندهی گسترش پیدا کرد، آغاز فعالیت خانه خورشید در سال ۱۳۹۵ با هدف حمایتی و آموزشی کودک و خانواده، دخیل کردن ۱۱ دستگاه و سازمان برای ساماندهی کودکان کار و خانواده آنها از سال ۱۳۸۴ و آغاز فعالیت کارگروههای متعدد از سال ۱۴۰۲، از جمله این برنامهها هستند.
به گفته مدیرکل بهزیستی استان قزوین، در سال گذشته ۴۹ نفر در مرکزهای شبانه روزی و ۵۸ نفر در مرکزهای روزانه حمایتی و آموزشی، پذیرش شدهاند. تا اردیبهشت امسال هم ۳ نفر در مرکز شبانه روزی و ۱۴ نفر هم در مرکزهای روزانه پذیرش شدهاند.
تلاش برای بازگشت به تحصیل کودکان کار و خیابان
غلامرضایی در ادامه به انواع خدمات بهداشتی و درمانی و تحصیلی که با همکاری نهادهای مختلف ارائه میشود اشاره کرد.
ارائه خدمات بهداشتی و درمانی توسط علوم پزشکی، غربالگری بهداشتی مستمر توسط شبکههای بهداشت، درمان و خدمات مورد نیاز کودک و خانواده درجه اول او در مرکزهای درمان و بیمارستانهای تابعه توسط تامین اجتماعی و برقراری بیمه سلامت برای آنان ازجمله این خدمات است.
برای حوزه تحصیل این کودکان هم، مددکاران اجتماعی اقداماتی را پیگیری میکنند که معرفی نامه، ثبت نام، تماس با مدرسه محل تحصیل با هدف حصول اطمینان از بهبود وضعیت تحصیلی و حضور در کلاس، برگزاری کلاسهای آموزشی تابستانی، جلسات کتابخوانی، انجام انواع بازیهای رایانهای و گروهی از جمله آنهاست.
او درباره پیگیری وضعیت کودکان بازمانده از تحصیل عنوان کرد: اولویت ما تحصیل این کودکان در مدارس عادی و در کنار سایر همسالان است و برای این کار حتی اگر لازم باشد کلاسهای خصوصی و فشرده برگزار میشود، در صورتی که امکان این امر فراهم نبود، کودک در مدارس ویژه متناسب با شرایط خود از قبیل مدارس بزرگسالان، مدارس شبانه، مدراس شبانه روزی و مدارس استثنایی، به تحصیل خود ادامه خواهد داد.
به گفته مدیرکل بهزیستی استان قزوین، با توجه به نتایج مطالعات و تجربیات اجرایی از کودکان گردآوری شده، تعداد قابل توجهی از آنان از اتباع هستند که برخی از آنها به خاطر نداشتن کارت اقامت در دریافت خدمات با چالشهایی روبه رو میشوند.
تاکید بر برنامههای تبلیغی و آگاهسازی
ساماندهی کودکان کار به تنهایی کافی نیست و به این نیاز داریم که با برنامهریزی مدون و مستمر سعی در حذف کار کودکان داشته باشیم.
ایجاد بستر لازم برای توانمندسازی کودک و خانواده او، اقدامات فرهنگی و تبلیغی و تهیه برنامهها و تیزرها برای آگاهسازی اقشار مختلف جامعه و آگاهسازی خانواده و کودک یا نوجوان از منابع حمایتی جامعه، در راستای کاهش حضور کودکان در خیابان موثر است.
غلامرضایی در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره هدفهای برنامه کنترل و کاهش آسیبهای اجتماعی ناشی از کار و زندگی کودکان در خیابان گفت: ارتقاء سلامت اجتماعی، کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی کودکان خیابانی، توانمندسازی کودکان خیابانی و خانودههای آنان و ارتقای کیفیت خدمات ارائه شده با استفاده از رویکردهای نوین، خانواده محور، پیشگیرانه و مشارکت طلب ازجمله این هدفهاست.
آیا آمارها با واقعیت موجود همخوانی دارد؟
باوجود آمارهای ارائه شده از طرف بهزیستی اگر به کف خیابان نگاه کنیم، به نظر میرسد این آمارها بالاتر باشد. همچنین باوجود اینکه اقدامهای مختلفی از طرف بهزیستی و سایر نهادها ارائه میشود، اما همچنان خلاءهایی در این حوزه وجود دارد.
اگر بخواهیم این حوزه را به طور دقیق بررسی کنیم باید به بخشهای مختلف مانند، اقدامات و حمایتهای حقوقی و قوانین موجود، نقش سازمانهای مردم نهاد، میزان اجرایی شدن قوانین موجود توسط دستگاهها ی مختلف دولتی و غیردولتی، فعالیت متولیان فرهنگی و شهرداریها و همچنین نهادهای انتظامی را هم در نظر گرفت.
نظر شما